กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 3 ยอมตายอย่างมีศักดิ์ศรี หรือยอมมีชีวิตอยู่อย่างอัปยศ
ตอนที่เสิ่นหนิงอ่านสมุดบันทึก เธอก็เคยรู้สึกสะเทือนใจกับเรื่องนี้มาแล้ว
หากไม่ใช่เพราะสมุดบันทึกเล่มนี้เขียนขึ้นด้วยมือของคุณย่าทวด เธอคงไม่เชื่อว่าในโลกนี้จะมีคนไร้เดียงสาและมองโลกในแง่ดีถึงขนาดนี้อยู่จริง!
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่เจียงหลานรู้ว่าตัวเองถูกทำร้าย แต่กลับไม่รู้จักตอบโต้ แค่การที่เธอฝากฝังให้คนที่ทำร้ายตัวเองช่วยดูแลคนที่เธอห่วงใยที่สุดในตอนท้าย ก็เป็นเรื่องที่เสิ่นหนิงไม่อาจเข้าใจได้แล้ว
ถึงอย่างนั้นเสิ่นหนิงก็คิดว่าไม่มีใครมีสิทธิ์ไปตัดสินเธอ
เพราะแต่ละยุคสมัยแตกต่างกัน ความคิดของผู้คนก็ย่อมแตกต่างกันด้วย