กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 2 สวมรอยแทนตัว
เจียงชิงหยวนรับสมุดบันทึกมาอ่าน และเมื่อเริ่มอ่านก็ใช้เวลาไปกว่าครึ่งวัน
เสิ่นหนิงนั่งอยู่ข้าง ๆ อย่างเงียบ ๆ โดยไม่พูดอะไรสักคำ
ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าไร ในที่สุดเจียงชิงหยวนก็อ่านจนจบ
เธอปิดสมุดบันทึกลง นั่งนิ่งด้วยความตกตะลึงอยู่นาน ก่อนจะถอนหายใจออกมายาว ๆ
จากนั้นก็แอบเช็ดหยดน้ำตาที่หางตา แล้วถือรูปถ่ายเหม่อมองอย่างเงียบงัน
เมื่อเห็นเข็มนาฬิกาชี้ไปที่เลขหก ใกล้ถึงเวลาเลิกงานของแม่แล้ว เสิ่นหนิงก็รู้ว่าตัวเองอยู่ต่อไม่ได้
เธอจึงจำเป็นต้องเป็นฝ่ายเอ่ยปากก่อน
"คุณย่าทวดคะ..."
เจียงชิงหยวนที่ยังจมอยู่กับความรู้สึกของตัวเองถึงกับสะดุดเมื่อได้ยินคำเรียกนี้