บทที่ 100: อย่ารบกวนความฝันอันสงบ

บทที่ 100: อย่ารบกวนความฝันอันสงบ

ฉางหนิงขมวดคิ้วขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

ดูเหมือนเมื่อครู่เขาจะมองออกถึงเบื้องลึกบางอย่างของชายชราผู้นั้นแล้ว หากนางฟันกระบี่ออกไป ไม่แน่ว่าสิ่งเหล่านี้อาจปรากฏขึ้นบนร่างนางก็เป็นได้

ในเวลานี้ ความรู้สึกประหลาดที่เกิดขึ้นยามเผชิญหน้ากันเมื่อครู่ก็ได้รับการยืนยันจากความเป็นจริงในที่สุด

ไม่ว่าจะเพื่อป้องกันมิให้ถูกอัสนีสวรรค์ผ่าลงมา หรือด้วยเหตุผลอื่น อย่างไรเสีย ซ่งชีอวี้ก็กำลังปฏิบัติตามเนื้อหาในพันธสัญญาฟ้าดินอยู่จริง

“แม่ทัพ!”

อาจารย์ฟังพิรุณสิ้นชีพไปแล้ว พลังมืดที่หลงเหลืออยู่ก็ถูกเปลวเพลิงขาวแผดเผาจนหมดสิ้น เหลยเยว่ผู้ค้ำจุนค่ายกลจึงหลุดพ้นจากพันธนาการ และรีบพุ่งกายเข้ามาทันที

เมื่อเห็นคำสาปประหลาดปรากฏขึ้น แววตาของเขาก็เคร่งขรึมลงในทันใด