บทที่ 83: การลบหลู่

บทที่ 83: การลบหลู่

“แค่ก...”

เสิ่นเจินอดกระอักเลือดออกมาไม่ได้ ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด

“ซ่งชีอวี้...เจ้ารอไสหัวไปชายแดนภาคใต้.....”

ทว่าเขายังพูดไม่ทันจบ ก็ถูกหมัดหนึ่งซัดเข้าที่ใบหน้าอีกครั้ง

“หนวกหูชะมัด”

คราวนี้เขาหมดสติไปโดยสมบูรณ์

เมื่อเซี่ยกุยเห็นเช่นนั้น ในที่สุดก้อนหินที่กดทับอยู่ในใจก็ร่วงหล่นลง

เดิมทีเขาฝืนประคองลมหายใจสุดท้ายเอาไว้ บัดนี้เมื่อผ่อนคลายลงในพริบตา พลังวิญญาณทั่วร่างจึงสลายออกทันที

ร่างจิ้งจอกแดงขนาดมหึมาหดเล็กลงอย่างรวดเร็วต่อหน้าต่อตา