บทที่ 77 อย่าซื่อสัตย์เกินไป

บทที่ 77 อย่าซื่อสัตย์เกินไป

แม้บรรยากาศจะชวนกระอักกระอ่วน แต่เรื่องสำคัญก็ยังต้องจัดการกันต่อไป

ฉางหนิงหน้าแดงจนไม่รู้จะทำอย่างไร ส่วนเซี่ยกุยกว่าจะรู้ตัว เขาก็หน้าแดงตามไปแล้ว

ท้ายที่สุดจึงทำได้เพียงอธิบายกับสยงเจ๋ออย่างติดขัดว่า น้ำพุแห่งนี้มีสรรพคุณดีเกินไป พวกเขาแช่น้ำนานเข้าเท่านั้น

ยังดีที่ท่านลุงสยงไม่ได้สนใจจะซักไซ้เรื่องเช่นนี้ให้ถึงที่สุด

เขาเพียงนำสิ่งของที่ค้นพบจากในเรือนมาวางไว้ตรงหน้าทั้งสองคน

กระบี่ยาวเล่มหนึ่งซึ่งตัวกระบี่เปล่งประกายสีส้มเจิดจ้า

การนำสิ่งนี้ออกมา ย่อมแสดงท่าทีของเขาอย่างชัดเจนแล้ว

เขาเชื่อคำพูดของพวกเขา

“มีผู้คนจำนวนไม่น้อยขึ้นเขามาแล้ว”