กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 33: ยังอ่อนต่อโลก
ประตูไม้ที่เดิมก็ผุพังอยู่แล้วถูกถีบจนปลิวเข้าไปในห้อง ก่อนกระแทกเข้ากับกำแพง
ลู่จินเฉินดุจกระบี่คมที่เพิ่งชักออกจากฝัก กลิ่นอายสังหารและความดุร้ายอันน่าสะพรึงแผ่ซ่าน กดดันผู้คนจนแทบหายใจไม่ออก
เขาหรี่ตาลง ความเย็นชาเช่นในอดีตเลือนหายไป เส้นผมบางส่วนปรกหน้าผาก บดบังความคลุ้มคลั่งอันน่าหวาดหวั่นในดวงตา
สิ่งที่ทำให้ผู้คนหวาดผวามากยิ่งกว่าคือพลังวิญญาณอันมหาศาลที่แผ่ท่วมทั่วร่างของเขา
สายตาของลู่จินเฉินกวาดผ่านร่างแห้งเหือดของฉินเสวียนบนพื้น แววรังเกียจปรากฏขึ้นในดวงตา
เทพมลทิน…
ครั้นสายตาของเขาเลื่อนผ่านต้าหวงที่นอนอยู่บนโต๊ะ สีหน้าก็ยิ่งมืดครึ้มลง
ฉางหนิงตกใจจนแทบพลัดตกจากม้านั่ง
เดี๋ยวก่อน