บทที่ 111: ฉันบอกแกแล้วไง! อย่าคิดจะยุ่งกับเสิ่นเหยียน!!

บทที่ 111: ฉันบอกแกแล้วไง! อย่าคิดจะยุ่งกับเสิ่นเหยียน!!

ขณะเดียวกัน ที่โรงพยาบาลอีกแห่ง คุณย่าเสิ่นกำลังนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย สวมแว่นอ่านหนังสือพลางอ่าน 《ป้อมปราการที่ถูกล้อม》 อยู่ในมือ

ถึงตอนนี้เธอจะเกษียณแล้ว แต่ในฐานะครูผู้สอนประชาชนคนหนึ่ง ความรักที่มีต่อหนังสือก็ยังฝังลึกอยู่ในกระดูก

สมัยที่ยังสอนหนังสือ เธอมีเวลาอ่านเพียงเล็กน้อยหลังเลิกงาน จึงมักหาเวลาว่างท่ามกลางความยุ่งเหยิงมาอ่านทีละไม่กี่บท

แต่ตอนนี้ แม้สุขภาพจะไม่ดีและต้องนอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย กลับมีเวลาเหลือเฟือให้เธอได้หยิบผลงานที่แต่ก่อนทำได้เพียงอ่านผ่าน ๆ ขึ้นมาอ่านอีกครั้ง