บทที่ 69: นายไม่รู้สึกเสียดายฉันบ้างเลยเหรอ?

บทที่ 69: นายไม่รู้สึกเสียดายฉันบ้างเลยเหรอ?

[P002] ช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา สมุดโน้ตของเสิ่นเหยียนแทบจะถูกใช้จนหมด

[P003] อาจารย์หลายคนเห็นว่าเขาตั้งใจเรียนขนาดนี้ จึงชมเชยทัศนคติในการเรียนของเขาต่อหน้าทันที

[P004] แต่จริง ๆ แล้ว สาเหตุหลักเป็นเพราะเขากลัวสอบตก ถ้าทำให้เขาไม่ตกได้ เขาก็เล่นโทรศัพท์มือถือได้ถึงสี่สิบสามนาทีต่อหนึ่งคาบ เหลืออีกสองนาทีค่อยเก็บของเตรียมเลิกเรียน

[P005] ถึงอย่างนั้น ความลำบากก็ผ่านพ้นไปแล้ว ในที่สุดเขาก็อดทนมาจนถึงวันหยุดวันชาติได้เสียที!

[P006] “พี่เหยียน ช่วงวันหยุดวันชาตินี้นายจะออกไปเที่ยวไหม?”

[P007] ถังฉู่เห็นเสิ่นเหยียนนอนแผ่อยู่บนโต๊ะด้วยท่าทางหมดอาลัยตายอยาก จึงเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง

[P008] “ใช่แล้ว ทัวร์คฤหาสน์หรูเจ็ดวัน”

[P009] แค่คิดว่าจะต้องกลับตระกูลเสิ่น เสิ่นเหยียนก็ปวดหัวแล้ว