บทที่ 58: ไม่มีใครยอมเป็นฝ่ายก้าวออกมาก่อน

บทที่ 58: ไม่มีใครยอมเป็นฝ่ายก้าวออกมาก่อน

เมื่อมองแผ่นหลังของเสิ่นเหยียนที่เดินจากไป ซูจิ้นอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่พอคำพูดมาถึงริมฝีปากกลับติดอยู่ในลำคอ พูดอะไรไม่ออกสักคำ

จนกระทั่งเสิ่นเหยียนกลับเข้าห้องและปิดประตู ซูจิ้นก็ยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม

ตอนนี้เธอเริ่มเสียใจกับคำพูดเมื่อครู่แล้ว........

ส่วนเสิ่นเหยียนที่กลับเข้าห้องมา ก็นั่งเหม่ออยู่บนเตียงเช่นกัน

เมื่อครู่ไม่รู้เหมือนกันว่าเกิดอะไรขึ้น จู่ ๆ อารมณ์ก็พุ่งขึ้นมา ที่จริงเขาก็รู้ว่าเป็นเพราะเขาปิดบังเรื่องกู้ชิงเสวี่ยจากซูจิ้นก่อน