กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 56: ตกหลุมพราง?!
เช้าวันรุ่งขึ้น เสิ่นเหยียนก็นั่งรถประจำทางไปยังสถานที่ที่เคยทำงานพิเศษกับถังฉู่ตามปกติ
วันนี้ทุกอย่างราบรื่นมาก ไม่มีคนประหลาดแบบวิเวียนเมื่อวานโผล่มาอีก
จนกระทั่งเลิกงาน เสิ่นเหยียนถึงได้ถอนหายใจโล่งอก
ถึงจะไม่ได้เหนื่อยมาก แต่การต้องนั่งอยู่นานขนาดนี้ก็ทรมานไม่น้อย
“เพื่อนนักเรียนเสิ่นเหยียน วันนี้ลำบากหน่อยนะคะ”
ไม่รู้ว่าเจี่ยงเยี่ยนโผล่มาจากไหน เธอยังคงยื่นน้ำเย็นสองขวดมาตรงหน้าเสิ่นเหยียน
“ไม่เป็นไรค่ะ ถ้าคราวหน้ายังต้องการคนทำงานพิเศษ อย่าลืมเรียกพวกเรานะคะ”
วันละแปดร้อยหยวนเชียวนะ เสิ่นเหยียนยังเสียดายอยู่ไม่น้อย
ทว่าในจังหวะที่เสิ่นเหยียนกำลังจะเปิดฝาขวดน้ำ เขาก็รู้สึกได้ทันทีว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล