กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 460 ม่านพลังวัชระพยัคฆ์ขาว
หลังจากการประลองที่ลานประลองยุทธ์ครั้งนั้น ชื่อเสียงของหลินเฟิงก็ยิ่งเกรียงไกรกว่าแต่ก่อน
ตามโรงน้ำชาและเหลาอาหารในเมืองแคว้นชิงโจว นักเล่าเรื่องต่างพูดน้ำไหลไฟดับ พลางเคาะไม้ตื่นโต๊ะเปาะแปะ บรรยายเหตุการณ์ในวันนั้นราวกับเห็นมากับตาตัวเอง
“เจ้าหลินรุ่นเฉิงนั่นมันใช้ไม่ได้จริง ๆ!”
นักเล่าเรื่องเปล่งเสียงดังก้อง ฟาดไม้ตื่นโต๊ะลงบนโต๊ะเสียงดัง “ปัง”
“ต่อหน้าเหล่าขุนนางตระกูลใหญ่ทั้งหลาย ยังกล้าใช้วิธีสกปรกพรรค์นั้นอีก!”
ถึงจะกลืนยาเม็ดทะลวงโลหิต เผาผลาญรากฐานตัวเอง ก็ทนมือทนเท้าหลินพยัคฆ์ขาวได้แค่ไม่กี่สิบกระบวนท่าเท่านั้นแหละ!
เรื่องนี้บอกให้เรารู้ว่า
“ถ้าตัวเองไม่เก่งพอมันก็คือไม่เก่ง จะงัดกลอุบายชั่วร้ายอะไรมาใช้ก็ไม่มีประโยชน์ทั้งนั้น!”