กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 459 ปรนนิบัติสามีคนเดียวกัน
ในเวลาเดียวกัน นอกเมืองชิงโจว
บนเนินเขาเล็กๆ ที่ไม่สะดุดตาแห่งหนึ่ง ค่ำคืนสงบเยียบเย็น แสงจันทร์สาดส่องลงมาอย่างหนาวเหน็บ
ร่างหนึ่งยืนอยู่หน้าหลุมศพที่เพิ่งพูนดินขึ้นมาใหม่ เส้นผมยาวปลิวไสวไปตามลมกลางคืนแผ่วเบา
เสิ่นชิงถังกัดฟันแน่น จ้องมองชื่อที่สลักอยู่บนป้ายหลุมศพ น้ำเสียงเปี่ยมไปด้วยความแค้นและความโศกเศร้าที่เก็บกดไว้
“เสี่ยวเถา... เชื่อข้านะ ข้าต้องแก้แค้นให้เจ้าแน่”
ด้านหลังมีเสียงฝีเท้าเบาๆ ดังแว่วมา ก้าวย่างนั้นแผ่วเบาแต่มั่นคง เหยียบลงบนต้นหญ้าแห้งแทบไม่เกิดเสียง
เสิ่นชิงถังหันขวับกลับไปทันที ตวาดเสียงกร้าว “ใคร!”
เมื่อนางเห็นชัดว่าผู้มาคือใคร ความระแวดระวังทั้งหมดก็มลายหายไปในพริบตา น้ำตาพรั่งพรูไหลอาบแก้มราวกับเขื่อนแตก
นางโผเข้าสู่อ้อมอกของกู้หนานอี ใช้หน้าอกอวบอิ่มนั้นเป็นที่พักพิงใจชั่วคราว