กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 397 กลิ่นหอมกำจายยามค่ำคืน
ในห้องพักชั้นดี แสงเทียนวูบไหวไปมา
หลินเฟิงนอนคว่ำอยู่บนเตียง เสื้อผ้าถูกร่นลงไปกองที่เอว เผยให้เห็นรอยตุ่มพองบนแผ่นหลัง
เกิ่งหว่านอิ๋งนั่งอยู่ข้างเตียง ปลายนิ้วป้ายขี้ผึ้งสีเขียวมรกตออกมา ถูวนในฝ่ามือจนละลาย แล้วค่อยๆ แตะลงบนตุ่มพองที่หลังของเขาอย่างระมัดระวัง
ตัวยามีฤทธิ์เย็น ส่งกลิ่นสมุนไพรจางๆ
ปลายนิ้วของนางวนเบาๆ ไปตามรอยพอง ขยับนุ่มนวลราวกับกำลังเช็ดเครื่องเคลือบราคาแพง
“เจ้าดูตัวเองสิ จะอวดเก่งไปทำไมกัน” น้ำเสียงของนางกดต่ำแฝงความขุ่นเคือง
“ต้องสู้กับพวกเขาสักยกให้ได้ ตอนนี้เป็นไงล่ะ เจ็บตัวแล้วถึงจะพอใจใช่ไหม”