กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 223 ลมเมฆแปรปรวน ครึ่งเดือนให้หลัง
ทุ่งหญ้า ราชสำนักทุ่งหญ้า
กระโจมทองคำอันเป็นสัญลักษณ์แห่งอำนาจสูงสุด ส่องประกายระยับอยู่ใต้แสงตะวัน
หน้ากระโจม ทหารม้าฝีมือฉกาจหลายพันนายตั้งแถวตระหง่าน ชักดาบโค้งพ้นฝัก ม้าศึกส่งเสียงร้องก้อง บารมีน่าเกรงขามข่มขวัญผู้คน
แต่ภายในกระโจม บรรยากาศกลับหนักอึ้งและชวนอึดอัด
เยลวี่ฉีหลู่ก้าวยาวเข้ามาในกระโจมทองคำ เสื้อผ้าบนตัวยังเปื้อนคราบเลือดที่ยังไม่ทันแห้ง
หลังผ่านการเข่นฆ่าตลอดหลายวันนี้ กองกำลังต่อต้านกลุ่มสุดท้ายบนทุ่งหญ้าก็ถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น
บรรดาพี่ชายน้องชายของเขา ล้วนตายอยู่ใต้คมดาบของเขาทั้งหมด
เขาเดินเข้าไปใกล้ แล้วมองเตียงกว้างหลังนั้นอย่างเงียบงัน
บนเตียง มีศพแห้งกรังร่างหนึ่งนอนนิ่งอยู่