กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 222 ชิงอ๋องกับฮ่องเต้เซวียนเต๋อ
ฟ้ายังไม่สว่าง เมืองหลวงก็อึกทึกขึ้นมาแล้ว
ทั้งเมืองถูกห่อไว้ด้วยสีขาวล้วน บ้านทุกหลังแขวนธงขาวไว้หน้าประตู ต้นไม้ข้างถนนก็พันด้วยผ้าขาว
ลมยามเช้าพัดมา ผ้าขาวพวกนั้นก็สะบัดดังพรึ่บพรั่บ เหมือนมีคนนับไม่ถ้วนร้องไห้เสียงเบา ๆ
ข้างทาง ชาวบ้านนับไม่ถ้วนใส่ชุดไว้ทุกข์สีดิบ คุกเข่าอยู่บนแผ่นหินเย็นเฉียบ
บางคนมาเอง บางคนถูกทางการจัดมา
ตอนนี้พวกเขาก้มหน้าหมด สีหน้ามีทั้งความเศร้าจริงและเศร้าไม่จริงปนกัน
รถพระที่นั่งคันใหญ่หรูหราคันหนึ่งแล่นผ่านถนนมาช้า ๆ
ตัวที่ลากคือสัตว์อสูรตัวใหญ่โต หัวมีเขาสองเขา รูปร่างคล้ายกิเลน แต่ก็ไม่ใช่กิเลนเสียทีเดียว