ตอนที่ 193 แต่งงาน

ตอนที่ 193 แต่งงาน

น้ำไหลเชี่ยวไม่ขาดสาย

เรือใหญ่ลำหนึ่งแล่นตามน้ำมา ที่หัวเรือมีคนยืนอยู่คนหนึ่ง ชุดสีเขียวกระพือสะบัด ผมยาวปลิวไสว

หลี่เฉิงจงมองดวงตะวันที่จะขึ้น ในใจพลุ่งความฮึกเหิมขึ้นมา ฟ้ากว้างให้นกบิน ทะเลกว้างให้ปลาว่าย

เขายืนอยู่ที่หัวเรือ ปล่อยให้ลมแม่น้ำพัดเข้าชายเสื้อ ทั้งตัวเหมือนดาบที่ชักออกจากฝัก คมกริบ

เขากำลังจะไปทำเรื่องใหญ่โตแล้ว

ลมเมฆใต้หล้า ล้วนเกิดจากคนรุ่นข้า

จู่ ๆ เขาก็ยกมือตบหน้าผาก

“อ้อ จริงด้วย—”

เขาพึมพำกับตัวเอง: