กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 192 ภายในสุสานใหญ่
แสงจันทร์เหมือนน้ำ ไหลนองไปทั่วป่าเขาที่เงียบสงัด
หลินเฟิงเคลื่อนไหวเหมือนผี โลดโผนไปตามทางเขา
เขาพกอาวุธมาครบทั้งคันธนูหยกขาวเจาะเกราะ ถุงลูกธนู และหอกยาวสำรองที่หยิบมาจากคลังอาวุธชั่วคราว
แค่หอกที่สั่งทำยังมาไม่ถึง ผู้เฒ่าเฟ่ยก็ออกจากอำเภอซื่อสุ่ยไปแล้ว ไม่รู้ว่ารางวัลจะมาถึงเมื่อไหร่
แต่การได้หลุดจากเกิ่งหว่านอิ๋งไปชั่วคราว ทำให้ใจเขาสบายขึ้นมาก
ก่อนหน้านี้ทำอะไรก็รู้สึกเหมือนมีภูเขาลูกใหญ่กดทับอยู่
พอเข้าใกล้หุบเขานั้น หลินเฟิงก็หยุด
เขาอาศัยแสงจันทร์สังเกตความเคลื่อนไหวรอบ ๆ อย่างละเอียด