กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 123 ปฏิกิริยาของตระกูลซุน
อีกฟากหนึ่งของเมือง บรรยากาศกลับตรงกันข้ามไปเลย
โรงเตี๊ยมเดิมตอนนี้กลายเป็นซากปรักหักพังไปแล้ว
กำแพงถล่ม เสาคานไหม้เกรียม ถึงไฟจะดับแล้ว แต่อากาศยังคลุ้งไปด้วยกลิ่นควันที่แสบจมูกและกลิ่นคาวเลือด
เจ้าของโรงเตี๊ยมตัวสั่นงันงก คลานออกมาจากซากปรักหักพัง
เห็นโรงเตี๊ยมที่ตัวเองเปิดมากว่าสิบปีกลายเป็นเถ้าถ่าน ขาทั้งสองอ่อนแรง ทรุดลงคุกเข่ากับพื้น ร้องไห้โฮ
“โรงเตี๊ยมของข้า! ทรัพย์สมบัติของข้า! ไอ้พวกเวร! ไอ้พวกเวร!”
เด็กในร้านสองสามคนก็คลานออกมาจากซากทีละคน ตัวมอมแมมไปด้วยฝุ่น บางคนยังบาดเจ็บ เอามือกดแผลที่เลือดไหล พลางร้องโอดโอย