กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 122 จบ หรือแค่เริ่มต้น
ผ่านไปหนึ่งชั่วยาม กลิ่นคาวเลือดก็อบอวลไปทั่วหุบเขาฟังลม
หลินเฟิงเก็บทวนแล้วยืนนิ่ง อกยกขึ้นลงเบา ๆ
ตรงหน้าเขา ศพชาวเถื่อนระดับแปดนอนจมกองเลือด กลางอกมีรอยทวนทะลุ ตาเบิกโพลง ตายไม่หลับตา
หวังเถิงเฟยเท้าดาบใหญ่ไว้กับพื้น หายใจหอบ ตามตัวมีบาดแผลใหม่เพิ่มหลายแห่ง แต่ยังมีแรงดี
เขามองไปที่หลินเฟิง สายตาเต็มไปด้วยความชื่นชม
“ฝีมือทวนของน้องหลินดีจริง! ถ้าไม่ใช่ทวนดอกสุดท้ายของเจ้า ไอ้เถื่อนนี่คงดิ้นอีกนาน”
หลินเฟิงส่ายหน้า “ลุงเถิงเฟยคอยรั้งไว้ข้างหน้า ข้าถึงมีโอกาส”
สองคนร่วมมือกัน สุดท้ายก็สังหารชาวเถื่อนระดับแปดคนนี้ได้
คนผู้นี้แรงมหาศาล ฝีดาบดุเดือด