ตอนที่ 77 มู่หรงชิงเอ๋อร์ที่ถูกบีบจนมุม

ตอนที่ 77 มู่หรงชิงเอ๋อร์ที่ถูกบีบจนมุม

มู่หรงชิงเอ๋อร์ถือธนูสั้น เดินเลียบลำธารขึ้นไปทางต้นน้ำอย่างระมัดระวัง

นางจำได้ว่าเคยมีคนบอกว่า ถ้าหลงป่า ให้เดินตามทางน้ำ

แต่นางตกใจจนจำได้แค่ประโยคเดียว เลยเดินย้อนขึ้นต้นน้ำไปอย่างงง ๆ!!

ยิ่งเดิน ป่ายิ่งทึบ

แสงยิ่งมืดลง อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นซากใบไม้เน่าเปียกชื้น กับกลิ่นคาว ๆ ที่บอกไม่ถูกว่าคืออะไร

รอบตัวเงียบจนน่ากลัว มีแค่เสียงน้ำไหลริน ๆ ยิ่งทำให้ป่าแห่งนี้เงียบตายจนใจสั่น

มู่หรงชิงเอ๋อร์กัดริมฝีปากล่าง ฝืนกลั้นความกลัว

แผลถลอกที่แขนกับต้นขาแสบร้อนผ่าว เสื้อผ้าถูกกิ่งไม้ฉีกขาดไปหลายจุด

ผมยุ่งเหยิง ใบหน้ายังเปื้อนดิน