ตอนที่ 76 สุสานใหญ่

ตอนที่ 76 สุสานใหญ่

หลินเฟิงวิ่งเลียบลำธารเข้าไปในป่าลึกอย่างรวดเร็ว

ยิ่งเข้าไปลึก สภาพรอบตัวก็ยิ่งแปลกพิกล

ต้นไม้สูงใหญ่จนน่าตกใจ เรือนยอดประสานกันเป็นหลังคา บังแสงจนเหลือเพียงเงาเป็นหย่อม ๆ

ชั้นใบไม้ผุหนาใต้เท้านุ่มและลื่น เหยียบแล้วไม่มีเสียง แต่เป็นระยะก็สัมผัสของแข็ง

ปัดใบไม้ที่ทับถมออก เจอโครงกระดูกสัตว์ป่าบางชนิด บางส่วนผุกร่อนจนขาว บางส่วนยังมีเนื้อติดอยู่ ส่งกลิ่นคาวเน่าเบา ๆ

เขตนี้กลายเป็นถิ่นของสัตว์อสูรไปนานแล้ว

หลินเฟิงต้องลดความเร็วลง สอดส่ายตามองรอบตัวอย่างระวัง

ทันใดนั้น สายตาของเขาก็หยุดนิ่ง