กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ช่องคอมเมนต์ที่คุ้นเคยผุดขึ้นมา เห็นแล้วคนญี่ปุ่นถึงกับหัวใจเกือบหยุดเต้น
“คนญี่ปุ่น: เขาคงไม่หลอกฉันตลอดไปหรอกนะ
จางต้าสวย: ไม่ใช่ ๆ ทำไมเขาถึงเชื่ออยู่ได้ทุกทีล่ะ”
“ใช่สิ พวกแกทำไมถึงเชื่อกันทุกทีเลยล่ะ? (ทำหน้าอ้อน)”
“เพราะพวกแกมันไร้เดียงสาพอไงล่ะ?”
“ฮ่า ๆ!”
“สงสัยบรรพบุรุษจะยังงงอยู่ หลอกกันผ่านไปง่าย ๆ แบบนี้เลย?”
“จางจั้วหลิน: ปืนใหญ่ที่ฉันยืมเงินซื้อมาก็คืนให้พวกแกไปแล้วไม่ใช่หรือไง”
“ใช่ ยืมแล้วคืน ยืมอีกก็ไม่ยาก”
“ใครบอกว่าคืนปืนใหญ่ไม่ใช่การคืนล่ะ?”