เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย StoryPark
⬢⬢⬢
ตอนที่ 18 คุณเข้าใจ ฉันเข้าใจ
“พ่อหนุ่ม เธอเป็นใคร นี่ฉันเข้าตึกผิดงั้นเหรอ”
ชายวัยกลางคนคนหนึ่งยืนโซซัดโซเซ พยายามประคองตัวอยู่นานกว่าจะยืนนิ่งได้ เขาเงยหน้าขึ้นมองลู่เฟิงด้วยความสงสัยเต็มใบหน้า
ลู่เฟิงจำได้ทันทีว่าชายคนนี้คงเป็นหลี่ต้าหลี่ไม่ผิดแน่
ใบหน้าของเขาดูคล้ายคลึงกับหลี่เสวี่ยถงและหลี่เสวี่ยเวย แต่ตอนนี้ไว้หนวดเครารุงรัง ผมเผ้ายุ่งเหยิง ใบหน้าแดงก่ำ และมีกลิ่นเหล้าโชยออกมาอย่างรุนแรง
บ้านของหลี่เสวี่ยเวยเมื่อเข้าประตูมาจะเป็นห้องนั่งเล่น ส่วนห้องทานอาหารกลับถูกกั้นด้วยประตูอีกชั้นหนึ่ง
ดังนั้นถ้าไม่ชะโงกหน้าเข้าไปในบ้าน ก็จะไม่มีทางเห็นคนที่อยู่ในห้องทานอาหาร
“คุณอาน้าต้าหลี่ ผมลู่เฟิงครับ”
ลู่เฟิงกล่าวเบา ๆ ร่างกายยืนขวางหน้าประตูโดยไม่มีเจตนาจะให้พวกเขาเข้าบ้านเลยแม้แต่น้อย