เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 421
ท้ายที่สุด หัวใจของเธอเจ็บปวดจนแทบหยุดเต้น เสียงกลองจึงหมดฤทธิ์ต่อสัตว์ประหลาดไปโดยสิ้นเชิง
จนถึงตอนนี้ยางยางก็ยังรู้สึกหวาดผวา หัวใจราวกับถูกบีบรัดแน่น เจ็บจนแทบยืนไม่ไหว
กว่าจะค่อย ๆ ฟื้นตัวขึ้นมาได้ เธอก็ตั้งใจจะไปหาเจียงลี่ ทว่ากลับสบเข้ากับดวงตาเย็นเยียบราวสระน้ำลึกในฤดูหนาวของซู่ชินเสียก่อน
มุมปากของเขายกขึ้นเป็นรอยโค้ง รอยยิ้มนั้นปราศจากไออุ่นแม้แต่น้อย แฝงไว้ด้วยกลิ่นอายอันตรายที่ชวนให้ขนลุก
เขายกนิ้วขึ้นมาแตะริมฝีปาก แล้วส่งเสียงจุ๊ปากเตือนเธออย่างไร้สุ้มเสียง
ทั้งที่ต่างก็เป็นผู้เล่นหน้าใหม่ที่เพิ่งเข้าร่วมหอมังกรคราม กลุ่มดาวห้องแท้ ๆ แต่ยางยางกลับรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล
เธอลืมไปเสียสนิทว่าตั้งใจจะไปขอบคุณเจียงลี่ สุดท้ายจึงนั่งกลับไปยังมุมห้องด้วยอาการมึนงงจนแทบทรงตัวไม่อยู่
จู่ ๆ ยางยางก็ตระหนักถึงบางอย่าง
ทักษะของเธอกับทักษะของซู่ชินคล้ายคลึงกัน