เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 419
เจียงลี่เองก็หลับตาพักผ่อนเช่นกัน
เสียงหยดน้ำดังเป็นจังหวะ
หยดน้ำตกกระทบพื้นอย่างสม่ำเสมอ ราวกับเสียงรบกวนสีขาว เดิมทีเจียงลี่เพียงแค่เคลิ้มหลับไปเล็กน้อย แต่ต่อมากลับหมดสติไปโดยไม่รู้ตัว
เมื่อเธอตื่นขึ้นมา ก็ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไรแล้ว เจียงลี่ตกใจที่ตัวเองเผลอหลับลึกไป ทั้งที่เธอระมัดระวังตัวอยู่ตลอด เพียงแค่หลับตาพักสายตาเท่านั้น ไม่น่าจะถึงขั้นหลับสนิทไปได้
เส้นประสาทพลันตึงเครียด เธอสังเกตเห็นความผิดปกติรอบตัวได้ในทันที
เสียงหยดน้ำที่เคยดังคล้ายเสียงรบกวนสีขาวจนเธอชินหู บัดนี้กลับเงียบหายไปแล้ว ภายในถ้ำหินปูนเงียบสงัดอย่างผิดปกติและน่าหวาดกลัว ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดเข้ามาเลย จนเธออดสงสัยไม่ได้ว่าตัวเองหูหนวกไปแล้วหรือเปล่า
แต่ในวินาทีถัดมา กลิ่นคาวเหม็นเน่ารุนแรงก็ลอยเข้ามา เธอได้ยินเสียงดังกรอดแกรดแผ่วเบา คล้ายฟันบนกับฟันล่างกำลังกระทบและเสียดสีกัน ฟังแล้วชวนให้รู้สึกอึดอัดอย่างยิ่ง
ตอนนี้เจียงลี่ยังคงอยู่ในท่าเดิม มือข้างหนึ่งเท้าศีรษะ ส่วนร่างท่อนบนเอนพิงผนังถ้ำนั่งกึ่งนอนอยู่ เธอแง้มเปลือกตาขึ้นเล็กน้อย พบว่าแสงจากตะเกียงน้ำมันไม่รู้หรี่ลงตั้งแต่เมื่อไร มันยังไม่ได้ดับสนิท เพียงแต่แสงอ่อนจางแทบไม่พอจะเผยให้เห็นเงาดำร่างหนึ่ง
เงานั้นสูงประมาณสองเมตร แขนขาทั้งสี่เรียวลีบคล้ายขากบ ผิดรูปผิดร่างและยาวผิดปกติ เงาร่างทอดยืดยาวอย่างน่าพิสดาร มันก้มตัวลงในท่าทางบิดเบี้ยว ก่อนค่อย ๆ เคลื่อนเข้ามาทางพวกเธอทีละน้อย