เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 408
เสียงลมหายใจแผ่วเบาเล็ดลอดออกมาจากช่องว่างในลำคอ
เจียงลี่แทบไม่ได้ยินหากไม่ตั้งใจฟัง มือที่กุมมือเธอไว้แน่นกำลังสั่นเทา ฝ่ามือชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็น จับมือเธอไว้ราวกับกำลังคว้าฟางเส้นสุดท้ายเพื่อเอาชีวิตรอด
ภายในห้องมีเพียงเธอกับฟางอวี้สองคน ส่วนผู้ชำระเงาทั้งสามคนนั้นย่อมไม่ได้พักอยู่กับพวกเธอ แต่ละคนต่างมีห้องพักเป็นของตัวเอง สำหรับหัวหน้าทีมอย่างฉู่เย่า เขามีธุระต้องไปจัดการ ฟางอวี้จึงได้มาอยู่ห้องเดียวกับเธอ
เจียงลี่มองออกว่าระหว่างฟางอวี้กับฉู่เย่าวัยหนุ่มมีบางอย่างผิดปกติ
แต่เธอไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองเป็นอย่างไรกันแน่
ดูเหมือนฟางอวี้จะรู้ว่าเธอมีข้อสงสัยมากมาย จึงอ้าปากเตรียมอธิบายให้ฟัง
ทว่าเจียงลี่ยกมือขึ้นแตะริมฝีปาก ส่งสัญญาณให้เงียบเสียก่อน
หลังจากทำเช่นนั้น เธอก็กวาดตามองไปรอบห้อง ก่อนจะหยุดสายตาที่จุดดำคล้ายรอยประทับบนผนังตรงมุมห้องแห่งหนึ่ง นับตั้งแต่ก้าวเข้ามาในห้องนี้ เธอก็สัมผัสได้อย่างเฉียบไวถึงความรู้สึกประหนึ่งว่ากำลังถูกดักฟัง
จนกระทั่งข้อสันนิษฐานได้รับการยืนยัน เธอจึงรู้ว่าการถูกดักฟังนั้นไม่ใช่ความรู้สึกไปเอง