กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 312
ครั้งนี้เสิ่นจี้ได้รับบาดเจ็บไม่น้อย ร่างกายท่อนล่างถูกปกคลุมด้วยไข่เงือก เขาฝืนขูดไข่เหล่านั้นออกจากร่างจนผิวหนังเต็มไปด้วยบาดแผลขรุขระไม่เรียบ ไข่เงือกหลั่งเมือกออกมาซึ่งทำให้เลือดของเขาไหลไม่หยุด เขาจึงใช้ทักษะแช่แข็งบาดแผลเพื่อห้ามเลือดด้วยวิธีนี้
เวลานี้น้ำแข็งละลายแล้ว เลือดจึงซึมออกมาจากบาดแผล ไหลชุ่มเสื้อผ้าและทะลักออกมาเป็นสาย
เขาเสียเลือดมากเกินไป ใบหน้าจึงซีดขาวอยู่บ้าง เขากัดฟันทนความเจ็บปวด ล้างเมือกออกจากบาดแผลจนหมด แล้วจึงทายาลงไป
ระหว่างพันผ้าพันแผล เขาได้ยินเจียงลี่ถามขึ้น
"คุณยังจำได้ไหมว่าเกาะเศษเหล็กที่เคยไปอยู่ตรงไหน?"
เสิ่นจี้เม้มริมฝีปากที่ซีดขาว ก่อนจะหันมามองนางด้วยแววตาประหลาดใจ
เขาฟังออกว่าเจียงลี่ต้องการไปเกาะเศษเหล็ก