กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 290
ยิ่งเข้าใกล้ยอดเขามากเท่าไร แมลงเหล่านั้นก็ยิ่งมีแขนขาเหมือนมนุษย์เพิ่มขึ้นมา ดูน่าสยดสยองเป็นอย่างยิ่ง เมื่อคิดถึงเรื่องนี้แล้ว เธอยังจะกินมันลงได้อีกหรือ?
เจียงลี่ตอบเพียงว่า "ฉันต้องเติมพลังงาน"
แมลงเหล่านี้มีลักษณะบางอย่างเหมือนมนุษย์ แต่ก็ไม่ใช่มนุษย์ ขอเพียงตัดส่วนที่มีลักษณะคล้ายมนุษย์ออก ส่วนอื่นก็ยังกินได้ แม้จะมีกลิ่นคาว แต่ก็ช่วยเติมพลังงานได้
อีกไม่นานก็จะถึงยอดเขาแล้ว เธอมีลางสังหรณ์ถึงวิกฤตที่กำลังจะมา ทว่าเจียงลี่กลับมีอารมณ์สงบนิ่งอย่างยิ่ง เธอหาถ้ำต้นไม้แห่งหนึ่งแล้วเริ่มจัดการกับซากแมลง