กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 264
ดวงอาทิตย์ค่อย ๆ ลับลงสู่เส้นขอบฟ้า แสงอาทิตย์สีทองอ่อนในยามอัสดงสาดกระจายไปทั่วผืนทะเล สะท้อนลงบนแพไม้ ภาพเบื้องหน้าราวกับภาพวาดสีน้ำมัน งดงามเจิดจรัสจนยากจะละสายตา
ก่อนข้ามมิติมา เจียงลี่เป็นเด็กจากภาคใต้ ไม่เคยเห็นทะเลมาก่อน คราวนี้เมื่อได้สงบจิตใจชมทิวทัศน์เบื้องหน้า แพไม้ก็ให้ความรู้สึกราวกับถูกโลกทอดทิ้ง ล่องลอยอย่างโดดเดี่ยวอยู่กลางมหาสมุทรอันกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา
เมื่อฟ้ามืดลง แพไม้จำเป็นต้องมีแหล่งกำเนิดแสง
ที่นี่คือห้วงลึกระดับกลาง ความแข็งแกร่งของอสูรผีเหนือกว่าอสูรผีในห้วงลึกก่อนหน้านี้มาก เธอไม่อยากตกเป็นเป้าหมายของอสูรผีทั้งหมดเพียงเพราะไม่มีแหล่งกำเนิดแสง
แน่นอน หากมีระฆังซ่อนรอยอยู่ เธอก็ไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องความมืด