กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 236
ไป๋เถาไม่ได้หันไปมองข้าวกล่องที่วางขายอยู่ริมทาง เอาแต่เดินมุ่งหน้าไปข้างหน้าเพื่อรีบจัดการทำบัตรประจำตัวผู้พักอาศัยให้เจียงลี่ให้เสร็จ นางไม่ได้ไม่หิว เพียงแต่วันนี้ได้กินแผ่นแป้งไปแค่สองแผ่นตอนเที่ยง พอประทังความหิวได้เท่านั้น ตอนนี้จึงหิวมานานแล้ว
เจียงลี่เห็นลำคอของนางขยับกลืนน้ำลายเป็นระยะ เมื่อเดินผ่านตรอกเล็ก ๆ สายหนึ่ง ก็ได้ยินนางพูดขึ้น
"ท่านอย่าไปฟังที่พวกเขาบอกว่าราคาถูกที่สุดนะ พวกนั้นหลอกคนที่เพิ่งมาถึงที่นี่อย่างพวกท่านทั้งนั้น ข้าวกล่องที่ราคาถูกที่สุดจะเป็นช่วงตีหนึ่งถึงตีสอง หากท่านมีเวลามาที่นี่ตอนนั้น ก็จะซื้อข้าวกล่องได้ในราคาที่เหมาะสมค่ะ"
ไป๋เถาพูดกับนางเสียงเบา