เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 170
เจียงลี่ไม่ได้เข้าไปในที่พักพิงภายในพื้นที่สีขาวราวหิมะ แต่ให้ปูออบซิเดียนกับแมวเขี้ยวศิลาซึ่งเป็นสัตว์อสูรภัยพิบัติทั้งสองตัวเข้าไปพักผ่อน ส่วนเจียงอวี๋ออกไปข้างนอกครู่หนึ่ง รอให้มันกลับมาค่อยลงกลอนประตู
ประตูร้านโลงศพเป็นประตูเหล็กพับ กินพื้นที่ผนังด้านหน้าทั้งหมด เนื่องจากเก่าแก่ทรุดโทรม เวลาจะเปิดต้องยกประตูเหล็กหนัก ๆ ขึ้นก่อนจึงจะกางออกได้ จากนั้นจึงกดสลักล็อกที่ด้านล่างทีละตัว สุดท้ายถึงจะล็อกประตูใหญ่ได้สนิท
เจียงลี่ถามมันว่าออกไปทำอะไรมา
เจียงอวี๋นำกลไกแบบง่าย ๆ ชิ้นหนึ่งมาให้เธอดู เป็นกลไกที่สามารถตรวจจับล่วงหน้าได้ว่ามีใครเข้าใกล้บริเวณนี้หรือไม่ เมื่อมีคนกระตุ้นกลไก มันก็จะได้รับสัญญาณแจ้งเตือนทันที
"คุณหนู ตอนบ่ายคนที่มาพูดว่า..." มันเอ่ยถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงกลางวัน เป็นข่าวที่มันได้รับจากชายสวมฮู้ดในระหว่างที่เธอกำลังนั่งสมาธิ
แววตาของเจียงลี่ฉายประกายแปลกประหลาด เธอจ้องใบหน้าของมันตรง ๆ เนิ่นนานโดยไม่พูดอะไร