เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 169
เจียงอวี๋สวมเปลือกจำลองที่มีรูปลักษณ์คล้ายกับเจ้าของร้านโลงศพ ก่อนหน้านี้เจ้านายได้กำชับมันแล้วว่า เจ้าของร้านเป็นคนเงียบขรึมและพูดน้อย ดังนั้นมันจึงไม่จำเป็นต้องพูดมาก ไม่ต้องกังวลว่าจะถูกจับได้
ส่วนเรื่องเสียง เจียงลี่ไม่เคยได้ยินเสียงของเจ้าของร้านมาก่อน เสียงของเจียงอวี๋จึงยังคงเป็นเสียงธรรมดา ๆ ที่ไม่มีใครจดจำได้เหมือนเช่นเคย
ขณะที่กำลังเลื่อยไม้ การเคลื่อนไหวของมันชะงักลงเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองคนที่ยืนอยู่หน้าร้าน แล้วเอ่ยว่า "ไม่มีไม้จันทน์ทองคำ"
เจียงอวี๋ซึ่งติดตั้งการ์ดข้อมูลช่างไม้ชั้นยอดไว้ สามารถแยกแยะชนิดของไม้ได้เพียงมองแวบเดียว แต่ร้านโลงศพแห่งนี้ไม่มีไม้จันทน์ทองคำอยู่เลย ไม้ชนิดนี้หายากมาก ในสมัยโบราณเป็นวัสดุที่ใช้ทำโลงศพสำหรับเชื้อพระวงศ์และชนชั้นสูงเท่านั้น ไม่ว่าจะอยู่ในยุคสมัยใด ราคาของมันก็สูงลิ่วเสมอ
ร้านโลงศพธรรมดาเช่นนี้ย่อมไม่มีไม้ชนิดนี้อยู่แล้ว