เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 165
เจียงลี่ได้ยินราคาที่พักแล้วถึงกับอ้าปากค้าง ต่อให้เธอจะมีศิลาดาราเพลิงอยู่ไม่น้อย แต่ราคานี้ชาวบ้านธรรมดาไม่มีทางจ่ายไหวแน่
เห็นสีหน้าเธอเหมือนคนไม่เคยเจอโลกกว้าง เจ้าของร้านจึงส่งเสียงหึออกมา ดูออกว่าเธอเป็นพวกยากจน จึงเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์ "เรือนคนรับใช้คืนละ 10 ศิลาดาราเพลิงแบบหยาบ จะพักหรือไม่พัก?"
เจียงลี่รีบเอ่ย "เถ้าแก่ ฉันไม่ได้มาหาที่พัก ฉันมาตามหาคน ฮูหยินตระกูลไป๋พักอยู่ที่ร้านของคุณหรือเปล่า?"
พอได้ยินดังนั้น เถ้าแก่ถึงกับปรายตามองเธออย่างจริงจังขึ้นมา อย่างไรเสียฮูหยินตระกูลไป๋ก็ไม่ใช่คนธรรมดา นั่นคือคนจากเมืองตงเย่าเชียวนะ เรื่องที่นางมาพักในร้านเขาย่อมรู้ดีอยู่แล้วแถมยังเป็นคนต้อนรับด้วยตัวเอง เพียงแต่คนผู้นั้นไม่ใช่ใครหน้าไหนก็ขอเข้าพบได้ตามอำเภอใจ