กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 71
ทว่า
เจียงลี่เก็บถุงผ้าพร้อมกับซากของหมาป่าภัยพิบัติสองหัวเข้าไปในจี้หยก
เธอหันไปมองหุ่นไม้ที่กลายเป็นกองเศษวัสดุ ขาดพลังงานจากศิลาดาราเพลิงที่หน้าอก ทำให้มันไม่หลงเหลือความเคลื่อนไหวใด ๆ อีก
เจียงลี่กวาดเก็บกวาดซากปรักหักพังทั้งหมดเข้าจี้หยก ไม่หลงเหลือแม้แต่เศษผง จากนั้นจึงก้าวเท้ายาววิ่งมุ่งหน้ากลับที่พักพิง
ยามกลับถึงที่พักพิง ใกล้พลบค่ำเต็มที ท้องฟ้าที่ขมุกขมัวเน่าเฟะถูกแสงเรืองรองยามเย็นฉีกออกเป็นช่อง โลหิตสีแดงฉานที่ไหลทะลักแผ่ขยายลุกลามออกไปราดรดดั่งไวรัส
หิมะสีขาวโพลนโปรยปรายลงมาดุจขนนก ตลอดเส้นทางที่ผ่านมา ยอดที่พักพิงในโพรงถ้ำซึ่งยื่นออกมาบริเวณตีนเขาเล็กน้อย ถูกปกคลุมด้วยหิมะหนาเตอะแล้ว
หนาวเสียจริง