เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 70
"โครม!"
เมื่อเห็นเช่นนั้น เจียงลี่ก็รีบเดินเข้าไปเก็บแขนไม้ทั้งสองข้างขึ้นมา มองหุ่นไม้ที่สูญเสียแขนไป ก่อนถามว่า "เธอเป็นอะไรหรือเปล่า?"
เจียงอวี๋เองก็งุนงงอยู่ไม่น้อย มันมองแขนไม้ในมือของเธออย่างเหม่อลอย ก่อนก้มลงมองข้อต่อตรงหัวไหล่ของตัวเอง ดูเหมือนว่าร่างกายที่ทำจากไม้ของมันจะทนแรงลากรถไม้ที่บรรทุกท่อนไม้เต็มคันไม่ไหว
"ฉันไม่เป็นไร คุณหนูเจียง" มันกล่าวขอโทษ "ขอโทษครับ"
เจียงลี่ช่วยนำแขนทั้งสองข้างกลับไปประกอบเข้าที่เดิม "ลองขยับดูสิว่ายังขยับได้หรือเปล่า"
เจียงอวี๋ลองแกว่งแขนไม้ทั้งสองข้าง กำมือแล้วคลายออก
ไม่มีปัญหาอะไร
เจียงลี่ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เธอยังกังวลอยู่เลยว่าหุ่นไม้ที่เพิ่งซื้อมาได้แค่วันเดียวจะพังเสียแล้ว ถ้าเป็นอย่างนั้นคงขาดทุนแย่
เธอจึงได้แต่บอกว่า "ช่างเถอะ ต่อไปไม่ต้องช่วยฉันขนของแล้ว ฉันจัดการเอง"