เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 15
สัตว์อสูรภัยพิบัติที่มีรูปร่างคล้ายกบในโลกแห่งความเป็นจริง มีผิวหนังแห้งเหี่ยวราวกับเปลือกไม้เก่า ทั้งขรุขระและเต็มไปด้วยหลุมบ่อ ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางป่าต้นไม้แห้งตาย จนยากที่ดวงตาของมนุษย์จะสังเกตเห็นได้ เผลอเพียงนิดเดียวก็อาจเดินเข้าไปในปากของมันโดยไม่รู้ตัว เป็นการเดินไปหาความตายด้วยตนเอง
เจียงลี่สัมผัสได้อีกครั้งว่าโลกใบนี้เต็มไปด้วยอันตรายเพียงใด
นอกจากอสูรแมลงสาบที่เคยพบก่อนหน้านี้แล้ว ยังมีสัตว์อสูรภัยพิบัติที่เชี่ยวชาญการพรางตัวเช่นนี้อีก ช่างเป็นสิ่งที่คาดไม่ถึงจริง ๆ
หากเจียงลี่ไม่ใช่ผู้เล่น แต่เป็นเพียงชาวบ้านธรรมดาคนหนึ่ง ป่านนี้เธอคงกลายเป็นอาหารประทังความหิวของสัตว์อสูรภัยพิบัติไปแล้ว
เธอสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ พยายามอย่างยิ่งที่จะสงบหัวใจซึ่งกำลังเต้นกระหน่ำอยู่ในอก
"น่าเสียดาย ตอนนี้ยังกินไม่ได้"
เจียงลี่กลืนน้ำลาย มองซากสัตว์อสูรภัยพิบัติที่ตายสนิทตรงหน้าด้วยแววตาเสียดายอย่างยิ่ง