กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนไร้นาม
บทที่ 94: หัวใจเต้นระส่ำ
“หย่าเชี่ยน สามวันนี้เหนื่อยแย่เลยล่ะสิ?”
“ก็พอไหวค่ะ ฉันแค่กังวลว่าตัวเองจะทำได้ไม่ดีพอ”
“ซาลอนของเราช่วงก่อนหน้านี้ มีคนออกไปหลายคนเพราะปัญหาเรื่องผลงาน ทางเราถึงได้เปิดรับสมัครพนักงานกะทันหันแบบนี้ ฉันรู้สึกว่าเธอมีโอกาสได้อยู่ต่อสูงมากเลยนะ สู้ๆ ล่ะ”
“อือๆ ค่ะ”
“ติ๊ดๆ——” เสียงริงโทนโทรศัพท์มือถือดังขึ้น
หลี่เหวยเหวยรับสายแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงหวานเชื่อมว่า “ฮัลโหลที่รัก ถึงแล้วเหรอคะ?”
“อือๆ ได้ค่ะ ฉันกำลังจะออกไปพอดี เดี๋ยวรออยู่ตรงริมถนนนะ”
“จุ๊บ~ รักนะ!”
หลังจากวางสาย หลี่เหวยเหวยก็อมยิ้มแล้วเอ่ยว่า “แฟนฉันมารับแล้วจ๊ะ เขาเป็นห่วงไม่อยากให้ฉันเลิกงานดึกดื่นคนเดียว”