เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนไร้นาม
บทที่ 72: ยังไม่ยอดเยี่ยมพอ
ชั้นสอง ห้างสรรพสินค้าลี่หยวน
หลังจากซื้อนาฬิกาข้อมือเสร็จสิ้น จ้าวหย่าเชี่ยนก็กลับมามีชีวิตชีวาขึ้นทันตา ถึงขั้นเป็นฝ่ายเดินเข้าไปคล้องแขนเหอลี่ถิง แล้วลากเธอเข้าไปดูเสื้อผ้าในร้าน
“ฉันขอเข้าไปลองชุดกระโปรงตัวนี้หน่อยนะ พอดีมีไซซ์ที่พอเหมาะเลย”
จ้าวหย่าเชี่ยนยื่นกระเป๋าสะพายกับถุงของขวัญนาฬิกาให้เพื่อนช่วยถือไว้ ก่อนจะหยิบเสื้อผ้าเดินมุดเข้าไปในห้องลองเสื้อ
ผ่านไปพักใหญ่จึงเดินยิ้มร่าเริงออกมา
เธอยืนอยู่บนทางเดินที่มีผู้คนสัญจรไปมา พลางหมุนตัวซ้ายขวาอยู่หน้ากระจกเงา
ชุดเดรสสั้นลายดอกไม้สีดำยาวระบายถึงช่วงกลางต้นขา ทิ้งตัวสวยงาม เข้ารูปเน้นช่วงเอวคอด ขับเน้นทรวดทรงองค์เอวให้ดูเซ็กซี่เย้ายวนใจยิ่งขึ้น
ใกล้จะเข้าสู่เดือนพฤษภาคมแล้ว อุณหภูมิเริ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ ชุดกระโปรงตัวนี้จึงสวมใส่ได้พอเหมาะพอดี