บทที่ 0071

บทที่ 71: นาฬิกาข้อมือ

เวลา 16 นาฬิกาตรง

หมู่บ้านสวนเทียนคั่ว

“เชี่ยนเชี่ยน ทำไมวันนี้เธอถึงเอาแต่นั่งเหม่ออยู่เรื่อยเลยล่ะ? ก็แค่ตกงานเองไม่ใช่เหรอ เตรียมตัวให้ดีเข้าไว้ งานใหม่ต้องดีกว่าเดิมแน่นอน ร่าเริงหน่อยสิยะ!” เหอลี่ถิงตบศีรษะของเธอเบาๆ

จ้าวหย่าเชี่ยนส่งเสียง “อือ” ออกมาคำหนึ่ง ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนแผ่บนโซฟา ดวงตาเหม่อลอยไร้ประกายจ้องมองเพดานห้อง

“เฮ้อ เธอนี่นะ…” เหอลี่ถิงนวดหว่างคิ้วเบาๆ พลางเอ่ยปลอบประโลมต่อ “อย่างน้อยๆ ก็ยังได้รับเงินเดือนมาเดือนหนึ่งไม่ใช่เหรอ? ตอนนี้เธอก็ถือว่าเป็นสาวน้อยผู้มั่งคั่งที่มีเงินเก็บตั้งห้าพันกว่าหยวนแล้วนะ พวกเราออกไปเดินเล่นช็อปปิ้งกันหน่อยไหม? แล้วค่อยไปหาอาหารมื้อใหญ่กินกันสักมื้อ?”

“ฉันไม่อยากขยับตัวเลย” จ้าวหย่าเชี่ยนพลิกตัวไปมา แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาจากโต๊ะน้ำชา

ไม่รู้ว่าทำไม ถึงได้กดเข้าไปที่หน้าต่างแชตของถังซ่ง