บทที่ 0055

บทที่ 55: ความผันแปรของน้ำใจคน

เวลาบ่ายสามโมง

แสงแดดยามบ่ายส่องทะลุกระจกผนังด้านทิศตะวันตกเข้ามาด้านใน

เพื่อนร่วมงานหลายคนชงกาแฟร้อนกรุ่นขึ้นมาแก้วหนึ่ง ก่อนจะเริ่มแอบอู้หยิบจับนู่นทำนี่ตามกิจวัตร

พื้นที่สำนักงานโดยรวมจึงดูเงียบสงบและอบอุ่น

ในกลุ่มแชททำงานของฝ่ายเทคนิคมีข้อความใหม่เด้งขึ้นมาอย่างกะทันหัน

ผู้อำนวยการ-เฉินอวิ๋นเถิง: 「@แบ็กเอนด์เดเวลอปเปอร์-ถังซ่ง วันนี้ลาออกจากบริษัทอย่างเป็นทางการแล้ว ขอบคุณสำหรับความพยายามตลอดช่วงหลายเดือนที่ผ่านมาด้วยนะ」

ช่วงแรกมีคนเห็นข้อความนี้แค่ไม่กี่คน

แต่ผ่านไปไม่นาน พื้นที่สำนักงานของฝ่ายเทคนิคก็เริ่มส่งเสียงเซ็งแซ่ดังขึ้นมา

「ถังซ่งจะลาออกจากงานงั้นเหรอ!?」