เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คนไร้นาม
บทที่ 54: เสี่ยวจิ้ง: ฉันมีอาการผิดปกติไปแล้ว!
เมื่อเวลาเข้างานใกล้เข้ามา ผู้คนก็ทยอยเดินทางมาถึงกันจนเกือบครบแล้ว
เหล่าเพื่อนร่วมงานต่างพากันพูดคุยสนทนาถึงข่าวคราว เรื่องซุบซิบ และเรื่องตลกขบขันต่างๆ เหมือนเช่นเคย
“สแลมดังก์ที่เพิ่งเข้าฉายไปเมื่อไม่กี่วันก่อน ได้ดูกันหรือยัง? ถ้ายังไม่ได้ดูต้องรีบไปดูเลยนะ สนุกดีจริงๆ”
“โค้ชครับ ผมอยากเล่นบาสเกตบอล!”
“เลิกเล่นมุกได้แล้ว มันดีจริงๆ นะ ตอนดูนี่น้ำตาซึมเลย โดยเฉพาะช่วงสิบวินาทีสุดท้ายนั่น”
หวังเฉายางที่นั่งอยู่ข้างๆ เอื้อมมือมาตบไหล่เขาเบาๆ แล้วพูดด้วยความตื่นเต้นว่า “ถังซ่ง นายสนใจรวมกลุ่มไปดูสักรอบไหม? นั่นมันวัยรุ่นของเราเลยนะ!”
ถังซ่งกะพริบตาปริบๆ ใส่เขา “เรื่องดูหนังแบบนี้ มันก็ต้องชวนสาวไปดูด้วยกันสิ จะให้ไปดูร่วมกับผู้ชายตัวโตๆ อย่างนายได้ยังไงกันเล่า”
“(-`д´-) ชิ~~” หวังเฉายางเบะปาก “ทำเป็นพูดเหมือนนายมีสาวให้ชวนอย่างนั้นแหละ”