บทที่ 0016

บทที่ 16: สายฝนโปรยปรายในเดือนเมษายน รถคันแรกของฉัน

“เหรอ?” ถังซ่งหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วแกว่งไปมาตรงหน้าเขา “งั้นตอนนี้ ให้ฉันลองถามผู้อำนวยการเฉินในกลุ่มใหญ่เลยดีไหม?”

พอได้ยินแบบนั้น สีหน้าของตู้เส้าข่ายก็พังทลายลงอย่างสิ้นเชิง

ตอนนี้คนที่รับผิดชอบงานดูแลระบบอยู่คือตัวเขาเอง ถ้าถังซ่งทำแบบนั้นจริงๆ เท่ากับว่ากำลังหาเรื่องกันชัดๆ!

ในความทรงจำของเขา ถังซ่งเป็นคนใจกว้างและอารมณ์ดีเสมอมา นับว่าเป็นคนดีประจำออฟฟิศ

ใช้ชีวิตอย่างประหยัด พูดจานุ่มนวล และค่อนข้างเก็บตัว

คาดไม่ถึงเลยว่าจะมีด้านที่เฉียบคมและดุดันแบบนี้ซ่อนอยู่ด้วย

หรือว่าลดน้ำหนักจนสมองกลับไปแล้วรึไง?

เขาขบกรามแน่นแล้วเอ่ยเสียงเบา “ถังซ่ง พวกเราเป็นศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยเดียวกัน สมัยเรียนก็เข้าเรียนคลาสใหญ่ด้วยกันตั้งหลายครั้ง ฉันรู้ว่านายเป็นพวกบ้าเทคนิคและเป็นคนที่ลงมือทำงานจริงๆ