ตอนที่ 24 ตาเฒ่าเจียง ความแตก กู้หยวนอาละวาด

ตอนที่ 24 ตาเฒ่าเจียง ความแตก กู้หยวนอาละวาด

กู้หยวนถอดตะกร้าสะพายข้างหลังลงให้ท่านผู้เฒ่าดู “ข้าแค่ขึ้นเขาเก็บผักป่าเล็กน้อยเท่านั้น เดี๋ยวก็จะกลับแล้ว”

ท่านผู้เฒ่าขมวดคิ้ว น้ำเสียงไม่พอใจเล็กน้อย “คนที่บ้านเจ้าทำอะไรกัน เหตุใดปล่อยให้เด็กหญิงอย่างเจ้าขึ้นภูเขาต้าชิงผู้เดียว เกินไปแล้ว”

เขาไม่ค่อยไปมาหาสู่กับชาวบ้าน แต่ก็รู้ว่าบางบ้านไม่มองเด็กหญิงเป็นคน งานสกปรกงานหนักก็ให้เด็กหญิงทำ เขาเคยคิดว่าแม่หนูหน้าตาขาวผ่องผู้นี้คงเป็นที่เอ็นดูในบ้านเป็นแน่ ไม่คิดว่าตระกูลกู้จะเกินไปกว่านั้น ปล่อยให้นางมาที่ภูเขาต้าชิงคนเดียว

ภูเขาต้าชิงอันตรายเพียงใดไม่มีใครรู้ดีกว่าเขา เพราะรู้ดีเขาจึงยิ่งโกรธ

กู้หยวนไม่เข้าใจว่าท่านผู้เฒ่าดี ๆ เหตุใดจึงโกรธ นางรีบอธิบาย “ไม่ใช่เช่นนั้น คนที่บ้านข้าไม่รู้ว่าข้ามาที่ภูเขาต้าชิง หากรู้พวกเขาต้องไม่ยอมให้ข้ามาแน่ เป็นข้าเอง ในหมู่บ้านตามเนินเขาเล็ก ๆ หาผักป่าไม่ได้ ข้าว่างก็ว่าง จึงคิดมาลองเสี่ยงโชคดู”

“ท่านวางใจเถิด ข้าไม่ได้เข้าป่าลึก เพียงขุดผักป่าแถวเชิงเขาเท่านั้น” แววตากู้หยวนจริงใจ เกือบจะกล่าวคำสาปและสาบานแล้ว นางรู้สึกว่าตระกูลกู้ดีอยู่แล้ว ไม่อยากให้ใครเข้าใจผิด

ตาเฒ่ามองกู้หยวนแวบหนึ่ง ไม่ได้บอกว่าเชื่อหรือไม่เชื่อ เขากล่าวเสียงหยาบ “เช่นนั้นเจ้ารออยู่ที่นี่” แล้วหันกลับเข้าเรือน

ไม่นานเขาก็หิ้วไก่ป่าสองตัวออกมาจากเรือน