ตอนที่ 15 สารภาพ? โกหก?

ตอนที่ 15 สารภาพ? โกหก?

หลังกินข้าวเสร็จ กู้หยวนถือถุงหลายใบแอบมาที่ห้องของแม่เฒ่าเหมือนทำตัวเป็นขโมย นางซ่อนถุงไว้ข้างหลัง แล้วเอ่ยอย่างลึกลับ “แม่ เดาสิ ข้าเอาอะไรมา?”

แม่เฒ่าเห็นนางก็ดีใจมาก รีบโบกมือให้นางนั่งลง “ยังต้องเดาอีกหรือ ก็ต้องเป็นของที่ลูกหญิงคนดีกตัญญูต่อแม่ไงเล่า” ลูกสาวกตัญญู แม่เฒ่ามั่นใจยิ่งนัก

เห็นแม่เฒ่าทำท่าทีราวกับเป็นเรื่องธรรมดา กู้หยวนอดหัวเราะออกมาไม่ได้ นางรีบพยักหน้า “ใช่ ๆ ของที่กตัญญูต่อแม่” นางยื่นมือไปข้างหน้า “แต๊ง แต๊ง แต๊ง แต๊ง แม่ดูสิ นี่คืออะไร?”

แม่เฒ่ามองกู้หยวนอย่างประหลาดใจ แล้วรับถุงไปเปิด หลังจากนั้นนางก็ตกใจจนลุกขึ้นยืน ตัวสั่นเอ่ย “นี่ นี่ ลูกหญิงคนดี เจ้าหาได้จากไหน?”

ในสองถุงนั้น ถุงหนึ่งเป็นแป้งสาลีขาว ขาวราวหิมะ ดีกว่าแป้งสาลีขาวที่ร้านขายของชำของกู้คนสี่ขายเสียอีก เข้าใกล้ปากถุงก็ได้กลิ่นหอมสดชื่น อีกถุงเป็นแป้งข้าวฟ่างธัญพืชหยาบ นางมีชีวิตมาขนาดนี้ไม่เคยเห็นแป้งข้าวฟ่างที่บดละเอียดเช่นนี้มาก่อน

แม่เฒ่ามีชีวิตมาครึ่งค่อน ไม่รู้ว่าซื้อข้าวซื้อแป้งมากี่ครั้งต่อกี่ครั้งแล้ว แค่วัดด้วยมือก็กะปริมาณคร่าว ๆ ได้ ถุงแป้งสองถุงบรรจุไม่มาก ถุงละประมาณสองจิน คิดตามราคาตลาด ของในมือนางมีค่าสี่สิบอีแปะ