กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 278 ได้มีชีวิตกลับมาพบฝ่าพระบาทอีกครั้ง…
“...การเดินทางครั้งนี้อันตรายยิ่งนัก เจ้าต้องระวังตัวให้มาก ฟู่เสวียนเหมี่ยวให้ฝ่าบาทออกจากวังมาหยางโจว ก็เพราะคิดจะใช้ฝ่าบาทเป็นหมากต่อรอง…”
เสิ่นจูซียืนอยู่ในห้อง จัดเกราะบนร่างหลี่อู้ด้วยใจที่สับสนยิ่ง เกล็ดเกราะเย็นเยียบซึมผ่านปลายนิ้วเข้าสู่ผิวหนังและเนื้อหนัง หัวใจของนางก็พลอยเย็นเยียบและบีบรัดตามไปด้วย
นางรวบรวมความกล้า—ความกล้าที่หนักอึ้งและเย็นเยียบ—เงยหน้ามองหลี่อู้ที่กำลังจ้องนาง ราวกับได้ยินเสียงของคนอื่นที่ไม่ใช่ตนเองเข้ามาครอบครองร่าง แล้วใช้เสียงสั่นเครือของนางพูดว่า
“หากต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง…”
“เจ้าต้องรักษาชีวิตตัวเองไว้ให้ได้…”
หลี่อู้กุมมือนางเบา ๆ ถ่ายทอดไออุ่นจากกายเขามาทีละน้อย เสิ่นจูซีนึกขึ้นได้ว่าอีกไม่ช้าเขาก็จะสวมเกราะออกจากบ้าน มุ่งไปสู่หนทางข้างหน้าที่ไม่รู้จะเป็นเช่นไร หัวใจพลันเจ็บแปลบ นางรีบก้มหน้าซ่อนดวงตาที่พร่าเลือนด้วยน้ำตา
หลี่อู้เชยคางนางขึ้น บังคับให้นางต้องสบตาสงบนิ่งและแน่วแน่ของเขา
“ข้าจะกลับมาแน่นอน” เขาใช้ปลายนิ้วหัวแม่มือลูบรอยน้ำตาที่หางตานางอย่างแผ่วเบา จงใจพูดด้วยน้ำเสียงร่าเริงปลิวสะบัด “...รอข้า”
เสิ่นจูซีอดกลั้นน้ำตาแล้วพยักหน้า