กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 276 หนึ่งร้อยหกสิบแปดท่วงท่า พวกเราลองไปแล้ว…
เสิ่นจูซีรออยู่ในห้องหอด้วยความกระวนกระวาย เสียงหัวเราะและพูดคุยที่ลอยมาจากเรือนด้านหน้าห่าง ๆ ยิ่งขับให้บรรยากาศในห้องเงียบสงัด นางชัดเจนว่าไม่ใช่เจ้าสาวใหม่แล้ว แต่กลับนั่งบีบนิ้วอยู่บนเตียงมงคลอย่างหญิงสาวที่เพิ่งแต่งงานจริง ๆ ทั้งประหม่าและเขินอาย สายตาเลื่อนไปมาใต้ผ้าคลุมหน้าแดงฉาน ไม่รู้จะจับอยู่ตรงไหนดี
ไม่รู้ว่ารออยู่นานเพียงใด เสียงฝีเท้าก็ดังเข้ามาจากเรือนด้านหน้า
เสิ่นจูซีรีบยืดหลังตรง กลั้นหายใจ ตั้งสมาธิ หัวใจเต้นแรงราวกับจะกระเด็นออกจากลำคอ
เสียงเอี๊ยดดังขึ้น ประตูถูกผลักเปิด มีเสียงฝีเท้าหนึ่งคู่ก้าวเข้ามา ตรงปากประตูคล้ายมีคนยืนกันอยู่หลายคน เสียงเอะอะวุ่นวาย
“ไป ๆ ไปให้พ้น ข้าจะเปิดผ้าคลุมหน้าให้เจ้าสาว พวกเจ้าอย่ามาดู กลับไปกินเนื้อดื่มสุราให้เต็มที่ มีพอแน่!” เสียงหลี่อู้ที่มีกลิ่นสุราปนอยู่ ดังขึ้นด้วยน้ำเสียงที่สูงกว่าปกติ
หลังเสียงหัวเราะครืนหนึ่ง หลี่อู้ก็ปิดประตูลงโดยไม่รอให้ใครพูด