กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 269 พวกเจ้าทำอะไรข้าไม่ได้...
หลังตงหมีจี้แปลคำพูดของหลี่อู้ด้วยสีหน้ากระวนกระวาย ชาวเผ่าหรงหลายคนก็แสดงความโกรธเคืองออกมา
ครู่ใหญ่ต่อมา ประมุขหญิงแห่งเผ่าจึงให้คำตอบสั้น ๆ ด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
“เป็นไปไม่ได้” ตงหมีจี้ถ่ายทอดคำตอบของประมุขหญิงแห่งเผ่า
“มีข้อเรียกร้องอะไร เจ้าก็เสนอมา” หลี่อู้กล่าว
คำแปลของตงหมีจี้ยังคงเป็นสามคำนั้น “เป็นไปไม่ได้”
หลี่อู้ยืนกรานว่า “ในโลกของข้าไม่มีคำว่าเป็นไปไม่ได้ พูดข้อเรียกร้องของเจ้าออกมา ข้าจะพิจารณาตกลง”
ตงหมีจี้ทำสีหน้างุนงง แม้ฟังไม่เข้าใจทั้งหมด แต่ก็เข้าใจความมุ่งมั่นของหลี่อู้ หลังถ่ายทอดความหมายของหลี่อู้ให้ประมุขหญิงแห่งเผ่าแล้ว นางก็ขมวดหว่างคิ้วเล็กน้อย ก่อนพูดสิ่งที่ต่างออกไป
“เจ้าไม่อยาก…รักษาโรคแล้วหรือ?” ตงหมีจี้ชี้ไปทางหลี่คุนที่กำลังกินหมั่นโถวอย่างเอร็ดอร่อย มือซ้ายถือก้อนหนึ่ง มือขวาถืออีกก้อนหนึ่ง
“ไม่อยาก” หลี่อู้ตอบอย่างเด็ดขาด “ข้าจะเอาทหารช้าง”