กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 234
นิยายเรื่องนี้แปลจบแล้ว คุณกำลังฟังนิยายเสียงโดย หมานหมาน เพียงสมัครสมาชิกในเว็บแล้วกดซับสะไครท์รายเดือน 99 บาท ก็สามารถฟังและอ่านนิยายทั้งหมดของเราได้ทุกเรื่องเป็นร้อยเรื่อง สมัครได้ที่เว็บ ink realm ค่ะ
อาทิตย์ยามเช้าสีแดงเพลิงค่อย ๆ โผล่พ้นหุบเขา แสงสีทองดุจแพรไหมทำให้ผืนป่าเขียวชอุ่มมีประกายร้อนระอุขึ้นอีกชั้น
เสิ่นจูซียืนอยู่หน้าศาลเจ้ากวนอูที่ถูกทิ้งร้าง จ้องมองปลายทางบนเส้นทางภูเขาอันว่างเปล่าด้วยใจร้อนรน
“ฮูหยิน เข้าไปพักสักครู่เถิดเจ้าค่ะ” ถีเหนียงกล่าวอย่างเป็นห่วง
“ไม่ได้” เสิ่นจูซีกล่าวอย่างแน่วแน่ “เสียงดังสนั่นเมื่อครู่ก็แปลกมาก บางทีอาจเกิดเรื่องอะไรขึ้นระหว่างทาง...ข้าต้องไปดู”
“ฮูหยิน!” ถีเหนียงร้อนใจ “ให้คนสักสองสามคนไปดูก็พอแล้ว เหตุใดท่านต้องออกไปเดินให้เหนื่อยด้วย? ลืมแล้วหรือว่าตอนนี้ท่านมีค่ามากเพียงใด?”
แต่เสิ่นจูซีไม่อยากรอต่อไปอีก นางเรียกรองแม่ทัพคนสนิทของหลี่อู้มา สั่งให้เขารวบรวมทหารแล้วไปต้อนรับหลี่อู้ที่ข้างหน้า
ขณะที่เหล่าทหารกำลังเตรียมพร้อมออกเดินทาง ร่างหนึ่งที่ดูมอมแมมก็วิ่งโซเซเข้ามา
เมื่อเสิ่นจูซีเห็นหน้าเขาชัด ๆ ก็อุทานอย่างตกใจว่า “พี่ชายไป๋!”