กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 221
นิยายเรื่องนี้แปลจบแล้ว คุณกำลังฟังนิยายเสียงโดย หมานหมาน เพียงสมัครสมาชิกในเว็บแล้วกดซับสะไครท์รายเดือน 99 บาท ก็สามารถฟังและอ่านนิยายทั้งหมดของเราได้ทุกเรื่องเป็นร้อยเรื่อง สมัครได้ที่เว็บ ink realm ค่ะ
เมื่อดื่มกินกันจนสำราญ เสียงดนตรีจากเครื่องสายและไม้ไผ่ก็บรรเลงขึ้นอย่างไพเราะ
คนส่วนใหญ่บนโต๊ะดื่มจนหน้าแดงก่ำ เถียนเว่ยลุกขึ้น เดินมาหยุดข้างหลี่อู้อย่างเงียบเชียบก่อนกล่าวว่า “ใต้เท้าหลี่ ขอเชิญไปคุยกันสักครู่ได้หรือไม่?”
หลี่อู้คาดไว้แล้ว เขาส่งสายตาให้ฟางถิงจือที่มาร่วมงานด้วย แล้วตามเถียนเว่ยออกจากห้องจัดเลี้ยง
เถียนเว่ยเดินไปจนสุดทางเดิน ผลักประตูห้องที่ปิดสนิทบานหนึ่ง แล้วก้าวเข้าไปก่อน
หลี่อู้เดินเข้าห้อง มองคนที่อยู่ห่างออกไปไม่กี่ก้าวหันกลับมาเผชิญหน้า แววตาไม่ได้นอบน้อมอีกต่อไป
หลี่อู้หันไปปิดประตู แล้วก้าวไปข้างหน้าพลางประสานมือกล่าวว่า
“ผู้น้อยหลี่อู้ คารวะท่านลุง”
เถียนเว่ยไม่ได้หลบ ยืนนิ่งรับการคำนับ เขามองตาหลี่อู้แล้วถามอย่างไม่แสดงอารมณ์ว่า “เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าเป็นข้า?”