กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 209
เสียงฝีเท้าของฟู่เสวียนเหมี่ยวมุ่งหน้ามาทางแท่นพระ
ร่างเสิ่นจูซีแข็งทื่อ ความกลัวบีบรัดหัวใจที่แทบจะกระดอนออกจากลำคอ นางตกใจจนหยุดร้องไห้ เงยหน้ามองหลี่อู้ที่อยู่ตรงหน้าโดยไม่รู้ตัว
ในชั่วพริบตา หลี่อู้กระชากสายคาดเอวออกด้วยมือข้างเดียว แล้วดึงเสื้อของเสิ่นจูซีให้หลุดลุ่ยอีกสองที พอเงาร่างฟู่เสวียนเหมี่ยวปรากฏใต้แท่นพระ เขาก็กดนางเข้ามาในอ้อมแขนทันที
ความเงียบแผ่ปกคลุมตำหนักพระ
เสิ่นจูซีกลั้นหายใจ ไม่ขยับเขยื้อน กระทั่งลืมกะพริบตา
“...ที่แท้ข้าเข้าใจผิดไปเอง” น้ำเสียงของฟู่เสวียนเหมี่ยวฟังไม่ออกว่าเปลี่ยนแปลงไปหรือไม่ เขาเอ่ยราวกับไม่ใส่ใจ “ใต้เท้าเจ้าเมืองหลี่—คงต้องเรียกว่าข้าหลวงบัญชาการทหารหลี่แล้ว สหายหลี่ช่างมีรสนิยมรักสนุก นับว่าข้ากับท่านแม่มารบกวนแล้ว”
หลี่อู้ถอดเสื้อคลุมตัวนอกคลุมศีรษะเสิ่นจูซี ก่อนลุกขึ้นเผชิญหน้าฟู่เสวียนเหมี่ยว ร่างของเขาบังเสิ่นจูซีที่ถูกเสื้อคลุมบุรุษคลุมไว้พอดี